Anne Çocuk İlişkisi

ANNE ÇOCUK İLİŞKİSİ

Anne Olmak:

Anne olmak, bir kadının hayatta başına gelebilecek en güzel şeydir ve tarifsiz bir duygudur. Bu duygu bebeğin anne karnına düşmesiyle başlar ve anne ile çocuk arasında kuvvetli bir bağ oluşur. Bu bağ ilk başta biyolojik olsada git gide yerini inanılmaz bir sevgi ve güvene bırakır. İşte anne çocuk ilişkisi bebeğin ane karnına düşmesiyle anlam kazanır.

Anne çocuk ilişkisi, daha çocuk doğmadan oluşur ve bu bağ annenin çocuğuna karşı tutumu ve davranışlarıyla güçlenerek yerini daha da sağlam bir ilişkiye bırakır. Anne çocuk arasındaki ilişki önceleri tek taraflı biyolojik bir ilişki iken, bebeğin doğumundan sonra karşılıklı etkileşim halinde bulunan bir ilişki haline dönüşür.

Anne Çocuk İlişkisi ve Güven Duygusu:

Bebekler iç güdüsel olarak tamamen güven duygusu içerisinde doğarlar ve sevgiye ilgiye açıktırlar. Bu anlamda güven duygusunu veren ilk kişi, kendisine yakın olan, karnını doyuran, ihtiyaçlarını gideren, kokusuyla hayat veren canı, kanı annesidir. İşte anne çocuk ilişkisi, bebeğin doğumu ve anneye olan ihtiyacı ile anlam kazanmaya başlar.

Çocuk doğduktan sonra , aile ortamı ve ailenin çocuğa karşı tutumları anne çocuk ilişkisini etkileyerek güven ve sevgi bağlarını şekillendirir.

İyi Bir Nesil Yetiştirmek:

Aile, sağlıklı bir ilişki ve sağlıklı çocuklar yetiştirmek istiyorsa öncelikle evde huzurlu bir ortam sağlamalı, koşulsuz bir sevgi ve sabır ile çocuğa yaklaşmalıdır. Sağlıklı bireyler yetiştirebilmek için doğumla başlayan anne çocuk ilişkisinin zaman içerisinde gelişerek sevgi, saygı, güven ve bağlanma duyguları ile tutarlı davranış biçimleriyle sağlamlaştırmak gerekir. Eğer anne çocuk ilişkisi sıcak , sevgi dolu bir bağlılık ilişkisi olmuşsa çocuk ileride dünyayı olumlu algılar ve olaylara pozitif bakar. Aksi durumda kaygı dolu, güvensizlik içinde sağlıksız bir nesil yetişir.

Annelik, biyolojik anlamda bebeği dokuz ay karnında taşıdıktan sonra dünyaya getiren kişi olsa da bebeğine, çocuğuna karşı sınırsız sevgi ve sabır besleyen, onların güven ve huzuru bulduğu kişidir.

Anne çocuk ilişkisi zayıf olan, bebeklik ve çocukluk döneminde anne sevgisiyle beslenmeyen bireyler, yaşamları boyunca güven sorunlarıyla başetmek zorunda kalırlar.

Karşılıksız Sevmek:

Anne çocuk ilişkisi sırasında, çocuklara sevgi sunulurken, kesinlikle karşılık beklemeden ve başkalarıyla kıyaslamadan sunmak gerekir .Aşırı baskıcı ve korumacı olmaktan kaçınılmalıdır. Anne çocuk ilişkisinin dengeli olması sağlıklı bir neslin yetişmesinde en büyük etkendir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir